The Study of Microorganisms in order to Use Our Understanding for Improving Our Lives
 
روش های شمارش یا سنجش کلی فرم ها در نمونه های آب

به طور کلی برای شمارش کلی فرم ها در آب سه سری روش قابل انجام است. این روش ها عبارتند از:

- آزمون تخمیر چند لوله ای (multiple-tube ferementation test)

- روش فیلتر غشایی (membrane filter method)

- روش های سوبسترای آنزیمی (enzyme substrate methods)

هر روش مزایا و معایبی دارد و بر این اساس هر یک در مورد نوع و حالت خاصی از نمونه های آبی توصیه می شوند. در ادامه توضیحی کلی در مورد هر یک از این سه سری روش در رابطه با شمارش یا سنجش کلی فرم ها ارایه می شود.

1) در آزمون تخمیر چند لوله ای برای شمارش کلی فرم ها از محیط کشتی استفاده می شود که محتوی قند لاکتوز باشد. نمونه به لوله ها وارد می شود یا اصطلاحاً تلقیح می گردد. لوله ها در دمای مناسب قرار داده می شوند و پس از زمان مناسب نتیجه بررسی و ثبت می شود. این آزمون در حالت معمول برای توتال کلی فرم ها شامل سه مرحله احتمالی، تأییدی و تکمیلی است. تعداد لوله هایی که در آن ها پس از این مراحل حضور کلی فرم نشان داده شود ثبت می شود و بر اساس جدولی خاص و یا استفاده از فرمولی معین تعداد کلی فرم ها (توتال و یا فکال) در هر 100 میلی لیتر نمونه آب تعیین می شود.

2) در روش فیلتر غشایی (روش MF) برای شمارش کلی فرم ها در یک نمونه آب آن را از یک فیلتر خاص تحت عنوان فیلتر غشایی عبور می دهند. سپس فیلتر را روی سطح محیط کشت مناسب قرار داده و پس از قرار دادن در انکوباتور به مدت حداکثر 24 ساعت تعداد کلنی های کلی فرم ها شمارش می شوند.

3) در روش های سوبسترای آنزیمی خود سلول باکتری مورد نظر نیست بلکه روش طوری طراحی شده تا نوع خاصی از آنزیم های که فقط در سلول های گروه کلی فرم ها یافت می شوند جستجو شوند. از معروف ترین مثال های چنین روش هایی می توان آزمون حضور-غیاب (آزمون P-A) را نام برد که روشی کیفی است و تنها بودن یا نبودن کلی فرم ها را در مقدار مشخصی از نمونه آب نشان  می دهد. البته با تغییر در همین روش می توان از آن برای شمارش کلی فرم ها نیز استفاده نمود.

  نوشته شده در  پنجشنبه سوم دی 1388ساعت 7:14  توسط فرهاد شفیعی  | 
 
  POWERED BY BLOGFA.COM